If you understand the mind, body and soul of a horse, you will find the key to communication. If you put love and respect to it, you will find willing communication.

Nicoline Raimond

Welkom op mijn website

Als kindje heb ik me altijd sterk verbonden gevoeld met paarden die zich niet of nauwelijks lieten benaderen. Eenmaal in hun nabijheid voelde ik mij kalm en intens gelukkig. Betoverd was ik en dacht dat wat ik leuk vond ook leuk was voor het paard. Nu weet ik dat dit een projectie was van mijzelf. Door mijn omgang met voornamelijk kwetsbare en uitdagende paarden, kwam ik er snel achter dat liefde voor het paard alleen onvoldoende is om het welzijn en levensgeluk van het paard te waarborgen. Liefde is iets dat van ons uitgaat en vaak in schril contrast staat met wat het paard van ons nodig heeft om ‘paard’ te kunnen zijn in onze mensenwereld.

Wat verteld het paard ons

In onze liefde voor het paard én de behoefte een paard te houden komt huisvesting en training steeds verder af te staan van het paard zijn natuurlijke levensbehoeften en eigenheid. Ik zag steeds meer onbegrepen paarden. Paarden die fysiek, mentaal en emotioneel in de problemen zijn gekomen als gevolg van de omgang met ons. Ik zag paarden die het vertrouwen in mensen hebben verloren, zich niet of nauwelijks lieten benaderen, zeer agressief gedrag vertoonden of zo geconditioneerd waren dat ze niet meer reageerde op de voor hen zo bekende lichaamstaal. In de buurt komen bij deze paarden was al een uitdaging, laat staan een halster omdoen. In mijn zoektocht naar hulp en kennis liep ik vast op wat ik de ‘traditionele benadering’ noem. Het paard heeft al een halster of hoofdstel om en dwang, pijn, een stevige correctie, huisvesting in een stal om meer ‘binding’ te krijgen, etc. wordt niet geschuwd. Is het niet raar dat we dit soort oplossingen zoeken in de omgang met een dier waar we zeggen van te houden! Een kind neem je toch ook niet in de houdgreep waarbij het angst, dwang of pijn ondervindt om hem lief te krijgen en op zijn gemak te laten voelen? Toch is dit wat we met paarden doen waar wij van vinden dat ze ongewenst gedrag vertonen, b.v. als het paard, niet stil blijft staan, de gevraagde oefening niet naar onze zin uitvoert of bijt, slaat of steigert. Paarden kunnen niet anders dan ‘paard’ zijn. Het is aan ons om het gedrag van het paard te leren begrijpen en te leren met hen te communiceren op een manier waarbij het paard welzijn ervaart en een levenslustig paard kan zijn. Paarden zijn uiterst sociale dieren die uitgaan van samenhorigheid. Waarom doen wij het tegenovergestelde? Waarom vragen we ons onvoldoende af wat het paard ons wil vertellen?

Zoektocht

Hoe kon ik paarden benaderen die zich niet lieten benaderen omdat ze ernstig vlucht- of agressief gedrag vertoonden of zich volledig van mij afsloten? Hoe kon ik in mijn benadering tegelijkertijd bouwen aan wederzijds vertrouwen en acceptatie? En hoe kon ik een verbinding met een paard aangaan waarbij het paard zich in al zijn kracht kon ontwikkelen zonder angst? Wat kon ik doen om het paard veiligheid en kalmte te laten ervaren in mijn aanwezigheid en in dat proces zelf ook veilig zijn. Het paard zou dan alle reden hebben om zich bij mij aan te sluiten en kon ik hem helpen paard te zijn in onze mensenwereld. Bij wie kon ik dit nu beter afkijken dan bij groepen paarden zelf! Ik liet mijn wensen en doelen achter me en zocht een plek voor de kwetsbare paarden die wij al huisvestte. Het bracht mij en mijn man naar Texel waar wij hen tijd, rust en ruimte kunnen bieden om weer in hun eigen balans te komen en bouw ik voornamelijk aan herstel van vertrouwen en acceptatie in de omgang met de mens. Daarnaast zijn ‘onze’ paarden (allen met een ‘rugzakje’) een essentiële en onmisbare hulp in de resocialisatie processen van kwetsbare paarden die in de loop der jaren tijdelijk bij ons op Texel verbleven. Als professioneel hoefbekapper bekap ik mijn paarden zelf en heb ik de mogelijkheid om elk paard alle tijd te geven die hij nodig heeft. Wanneer ik zie hoe deze prachtige en vertrouwensvolle dieren weer in hun eigen balans komen, gezond en weer vol levenslust zijn, kan ik alleen maar heel stil zijn.

Bereidvol communiceren en Leefomgeving

Ik was al lange tijd gestopt met de paardensport en het uitbrengen van andermans paarden. Later ook met het gebruik van sporen en bit. Fysiologisch gezien draagt dit op geen enkele manier bij aan het welzijn van het paard. Ik stopte tijd in het oberveren van met name onze eigen groepen paarden. Dit bracht mij veel inzicht in hun complexe visuele communicatie technieken die paarden hanteren als ze elkaar benaderen, elkaar aftasten en elkaar intenties lezen. Dit doen ze zónder confrontaties, zónder onnodig energie te verspillen, zónder geluid te maken en zónder zich kwetsbaar op te stellen. Een communicatie gebaseerd op samenhorigheid die ik heb geanalyseerd, opgesplitst in 6 stappen en Bereidvol communiceren genoemd. Ik ontwikkelde mijn visuele vaardigheden (een levenslang proces) door veel in de wei zonder hulpmiddelen met onze (uitdagende) paarden te communiceren die vrij zijn om overal heen te gaan. Van de jonge paarden die bij ons de resocialisatieprocessen doorliepen heb ik nog het meest geleerd. Met name mijn zwaar getraumatiseerde merrie Pleun, die extreem agressief gedrag vertoonde, leerde mij de allerkleinste subtiele signalen te leren zien. Alleen zo kon ik haar te laten weten dat ik haar begreep en zij zich gekend voelde in haar eigenheid. Haar agressieve gedrag dwong mij te leren laveren tussen haar alerte ontspannenheid en extreme waakzaamheid. Zo kon ik haar rots in de branding zijn en kon ik haar kalmte en veiligheid laten ervaren in mijn aanwezigheid. Maar ook om zelf veilig te kunnen zijn in haar aanwezigheid. Zij was mijn leermeester, grootste inspiratiebron en sindsdien mijn geweten. Ik heb tal van clinici in binnen- en buitenland gevolgd, waaronder Klaus Ferdinand Hempfling en Donald Newe. Een ontmoeting met Barbara Schoning, die uitging van de behoefte van het paard op dat moment, was een eye-opener! Ook de benadering van Alexandra Konig en Ross Jacobs inspireren mij nog steeds. De wetenschappelijke onderbouwing van Somatic Experiencing (lichaamsgerichte traumatherapie) bevestigde mijn ervaringen. Door wijlen utilitarist Jeremy Bentham (1748-1832 – Engelse jurist, filosoof, sociaal hervormer en voorvechter van dierenrechten) en Peter Singer, die het geluk van mens én dier gelijk, realiseerde ik me hoe gemakkelijk we het dier, welk dier dan ook, onze wil opleggen.

Bewustwording proces

Mijn eigen bewustwordingsproces heeft veel te lang geduurd en mijn missie is anderen dit inzicht sneller te laten verkrijgen dan ik destijds. Als ik me eerder had verdiept in het wezen paard, had ik bescheidener geweest in mijn wensen en doelen die ik toen met het paard had. Het paard is in veel gevallen ‘het lijdend voorwerp’. Met de kennis van nu weet ik dat we veel te veel van het paard vragen. In discussie met anderen hoor ik vaak dat iedereen recht heeft op zijn eigen ontwikkelingsproces. Dat is natuurlijk ook zo. Alleen zou dat nooit ten koste moeten gaan van het welzijn en levensgeluk van het paard. Alle kennis is inmiddels voor handen. Het begint niet bij je eigen wensen maar het vraagt juist om het loslaten van je eigen wensen en behoefte aan controle. Het vraagt om verdieping in heel het wezen paard vóórdat je een paard aanschaft of van het paard iets vraagt. Duik in de biomechanica, fysiologie, natuurlijke levensbehoeften en basisprincipes van normaal-, leer- en opvoedingsgedrag van het paard. Verdiep je in je eigen gedrag en hoe dat overkomt op je paard. En het ontwikkel je vaardigheden waarbij je paard zijn individuele toestand kan optimaliseren (zich veilig kan voelen) die in eerste instantie goed is voor hemzelf. Door de tijd te nemen je paard vrij in de wei tussen de andere paarden te observeren en te kijken naar zijn bouw en voorkeur voor zijn overlevingsstrategie, krijg je veel informatie over zijn mogelijk- en onmogelijkheden én zijn specifieke karakter. Je gaat zijn gedrag beter begrijpen en leer je voorkomen dat je over zijn fysieke, mentale en emotionele grenzen heengaat, doordat je zijn gemoedstoestand kunt duiden. Bovendien geeft een paard dat vrij is om overal heen te gaan veel informatie over zichzelf en krijg je belangrijke informatie over je eigen gedrag omdat je niets kunt afdwingen en op jezelf wordt teruggeworpen.

The Art of Willing Communication

Met mijn website The Art of Willing Communication hoop ik een bewustwordingsproces op gang te brengen in heel ons denken en doen ten gunste van het welzijn en levensgeluk van het paard. Uitgangspunt is niet wat je met je paard kunt doen, maar wie je voor je paard kunt zijn. Ik ontmoedig mensen als ze een paard willen aanschaffen. Uit ervaring weet ik dat zelfs met een eigen plek het een hele uitdaging is om huisvesting en training af te stemmen op het paard zijn natuurlijke levensbehoeften en eigenheid. Wil je er zijn voor het paard, dan moedig ik iedereen aan kleine stapjes te nemen in je wensen met je paard. Er gaat een nieuwe wereld voor je open. N.l. de wondere belevingswereld van je paard dat heel je omgang in een nieuw perspectief plaatst. Met veel passie, liefde en bewondering voor alle dieren en in het bijzonder het paard, draag ik mijn kennis en ervaring graag over aan diegene die hiervoor open staat. Ik geef workshops in Bereidvol communiceren. Bereidvol communiceren staat niet op zichzelf, maar is onlosmakelijk verbonden met huisvesting die dicht bij het paard zijn natuurlijke levensbehoeften en eigenheid ligt. Zie voor meer informatie onder Contact.

Bereidvol Communiceren

Paarden communiceren visueel. Bereidvol communiceren is dan ook afgeleid van de complexe visuele communicatie technieken die paarden hanteren als ze elkaar binnen de groep benaderen en contact maken.

Lees verder

The Art of Willing Communication

Veel kinderhartjes gaan sneller kloppen bij het zien van een pony. Niets liever dan deel uitmaken van hun belevingswereld. En toch gaat het veelal een kant op waar het paard maar weinig plezier aan beleefd.

Lees verder

Leefomgeving

Aan het oorspronkelijke gedrag van het paard is door domesticatie niets veranderd. Daar is 5000 jaar evolutie echt te kort voor. Het paard is nog steeds het vlucht-, prooi- en kuddedier van weleer. Ze leggen van nature zo’n 30 km. per dag af waarvan zo’n 80% grazend.

Lees verder

Resocialisatie

Sinds 2006 huisvesten we een groep kwetsbare- niet herplaatsbare paarden in een 24/7 semi Paddock-Paradise op Texel. Deze harmonieuze groep vormt een stabiele groep als basis voor jonge paarden die door de jaren heen tijdelijk door ons worden opgevangen.

Lees verder